Publicatie Journal of Delta Urbanism

Dit essay beschouwt de Groningse aardbevingen als een sociaal-ruimtelijk “ongeval”: geen willekeurige gebeurtenis, maar het resultaat van een politiek-systemische disproportionele blinde vlek richting het noorden van het land. Naast fysieke schade heeft dit geleid tot langdurig wantrouwen, falend bestuur en verscheurde gemeenschappen in Groningen. De studie onderzoekt het herstelproces, de rol van ontwerp in de wederopbouw en hoe specifieke ontwerpmaatregelen kunnen bijdragen aan regionale versterking en veerkracht.

De casus Groningen onderstreept de noodzaak van een rechtvaardigere en meer proactieve benadering van socio-ruimtelijk beleid en ontwerp in perifere regio’s die worden getroffen door vergelijkbare situaties, zoals de schade dankzij de winning van gas.

Deze paper is een samenwerking tussen de TU Delft en het Atelier Regiobouwmeester onder leiding van Enno Zuidema en lichten we graag uit omdat wij de inhoud en aanpak van grote kwaliteit vinden, en omdat twee collega’s, Quiryn Kaasschieter en Pasha Vredenbregt, uit ons team bij dit onderzoek betrokken waren als onderdeel van het atelier.